Οι πιο παράξενες πτητικές μηχανές όλων των εποχών

0

Όταν η αεροπορία ξεφεύγει στον σχεδιασμό!

Η έλευση των σοφιστικέ μηχανικών πουλιών που επέτρεψαν στον άνθρωπο να κάνει τη Γη πλανητικό χωριό λογίζεται στις κορυφαίες εφευρέσεις της ανθρωπότητας.


Και πολύ καλά κάνει, καθώς κάθε φορά που προγραμματίζουμε ταξιδάκι στο εξωτερικό, οφείλουμε να ευχαριστήσουμε τους πιονέρους της αεροπορίας και τα απαράμιλλα κατορθώματά τους!


Ο ίδιος ο τομέας της αεροπορίας ορίζεται εξάλλου από τη συνεχή πρόκληση: πρόκληση να ξεπεράσεις τα όρια, πρόκληση να βρεις νέες ιδέες, πρόκληση να κάνεις αυτό που δεν έχει ξαναγίνει.


Και βέβαια, μέσα στο προκλητικό αυτό πλαίσιο, υπήρξαν και σχεδιασμοί που αψήφησαν όλες τις νόρμες της πτητικής κανονικότητας, με τους δημιουργούς να καταλήγουν με αυτά…





Ένα αεριωθούμενο μαχητικό που μπορεί να προσγειωθεί στη θάλασσα δίνει το κατιτίς παραπάνω στη στρατιωτική χρήση, παρά το γεγονός ότι προσθέτει νέα δεδομένα στην επαγγελματική αποκατάσταση του πιλότου. Το εν λόγω μαχητικό ήταν ένα πειραματικό αμερικανικό σκάφος του 1951, ένα μόνο από τα πρωτότυπα υδροπλάνα της εποχής, το οποίο ωστόσο εγκαταλείφθηκε γρήγορα μετά το μοιραίο δυστύχημά του. Παραμένει ωστόσο αξιομνημόνευτο ως το πρώτο -και μόνο μέχρι στιγμής- υδροπλάνο που έσπασε ποτέ το φράγμα του ήχου…





Όταν μια φίρμα ελαστικών επιχειρεί να εισβάλει στην επικράτεια της αεροπορίας, τότε το περίεργο του πράγματος είναι εγγυημένο! Ήταν το 1959 όταν η Goodyear απάντησε στις ανάγκες της αγοράς για άνετα αεροπλάνα με τρόπο θεαματικότατο. Το όλο εγχείρημα ήταν εξολοκλήρου κατασκευασμένο από καουτσούκ (φυσικά!), εκτός βέβαια από τον κινητήρα του και τα απαραίτητα καλώδια. Το φουσκωτό αεροπλάνο χωρούσε ολόκληρο σε ένα κουτάκι ενός μέτρου και φούσκωνε με κοινή τρόμπα ποδηλάτου σε λιγότερο από 15 λεπτά! Η πτητική μηχανή ήταν μάλιστα αεροδυναμική επιτυχία, καθώς όργωνε τους αιθέρες με ευκολία και άνεση. Η Goodyear αντιμετώπισε βέβαια δυσκολίες να πείσει τον στρατό να το αγοράσει, καθώς όπως υπέδειξαν και οι επιτελάρχες, με μία και μόνο μία σφαίρα θα ήταν παρελθόν! Ακόμα και με σφεντόνα μπορούσες να το καταρρίψεις…






Εδώ μιλάμε για το αεροσκάφος που έκανε την παραξενιά πρότυπο, πηγαίνοντάς τη σε άλλα επίπεδα. Σχεδιασμένο στις αρχές της δεκαετίας του ’80, τα φτερά του μπορούσαν να περιστραφούν ανά πάσα κατεύθυνση, φτάνοντας στο σημείο να γίνουν παράλληλα με την άτρακτο! Η ιδέα πίσω από την ανορθόδοξη αυτή κατασκευή ήταν η βελτίωση της αεροδυναμικής και το περίεργο σκαφάκι απέδιδε αναπάντεχα καλά στον αέρα, αν και τα αποτελέσματα δεν έπεισαν τους υπεύθυνους να το ρίξουν στην αγορά…






Κατασκευασμένο το 1942 ως ένα πρωτότυπο αεροσκάφος κατακόρυφης προσγείωσης και απογείωσης, το μαχητικό έβαλε σκοπό να καταρρίπτει τα αντίπαλα τζετ από τον διάδρομο του αεροπλανοφόρου που θα το μετέφερε στην καρδιά του πολέμου. Με δικαιολογημένο παρατσούκλι «Ιπτάμενη Τηγανίτα», το Vought V-173 δεν έμοιαζε σε τίποτα με όσα είχε δει ποτέ η Πολεμική Αεροπορία! Τόσο όμως η περιορισμένη ζήτηση όσο και η τραγωδία σφράγισαν τη μοίρα του…






Υπάρχουν φορές που οι ειδικοί πρέπει να μένουν σε αυτό που ξέρουν να κάνουν καλά. Ήταν λοιπόν στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου όταν η Bell Helicopters κατασκεύασε το πανίσχυρο και ευέλικτο αυτό μαχητικό σκάφος, για να εξαφανίσει λέει τον στρατιωτικό ανταγωνισμό στον αέρα. Την ώρα λοιπόν που τα αεροπλάνα της εποχής είχαν τη μηχανή μπροστά, η Bell, φίρμα ελικοπτέρων καθώς ήταν, έφτιαξε το πλαίσιο με τη μηχανή στο μέσο, πίσω ακριβώς από το πιλοτήριο. Παρά το γεγονός λοιπόν ότι ο ασυνήθιστος σχεδιασμός προσέφερε απαράμιλλη δύναμη στο αεροσκάφος, η θέση της μηχανής έκανε το κέντρο βάρους τουλάχιστον παράξενο για συνηθισμένες πτήσεις. Κι έτσι, παρά το γεγονός ότι το «ιπτάμενο ερπετό» κατέρριψε περισσότερα αντίπαλα αεροσκάφη από κάθε άλλο αμερικανό ανταγωνιστή του, δεν ήταν σπάνιο το φαινόμενο να διαλύεται στον αέρα με μία μόνο εχθρική βολή…






Πριν από την εποχή των δορυφόρων, η κατασκοπεία γινόταν με δυσκολία και απρόοπτα. Και το SR 71 Blackbird βάλθηκε να το αλλάξει αυτό, σχεδιασμένο ειδικά για τέτοιες αποστολές, με πρωτοφανή ταχύτητα, αντοχή και την ικανότητα φυσικά να αγγίζει τις παρυφές της γήινης ατμόσφαιρας! Τρομακτικό στην όψη, σχεδόν απόκοσμο, το διαβολικό σκάφος διέθετε εξίσου διαβολικές επιδόσεις. Πιάνοντας ταχύτητες μεγαλύτερες από 3.000 μίλια/δευτερόλεπτο, η τριβή στην ατμόσφαιρα ήταν τέτοια που το έκανε να ροδοκοκκινίζει, προσθέτοντας το κατιτίς παραπάνω στη διαβολική του όψη. Ακόμη και μετά την προσγείωση ο πιλότος έπρεπε να περιμένει τουλάχιστον μισή ώρα πριν επιχειρήσει να βγει από το κόκπιτ, τέτοια ήταν η θερμότητα, που όσο να πεις αποτελούσε κίνδυνο για τις δεξαμενές των καυσίμων. Ένα από τα λαμπρά σχεδιαστικά τολμήματα του ανθρώπου αποδείχθηκε πολύ μπροστά από την εποχή του…





Το Grumman X23, ή Pogo όπως έμεινε γνωστό, αντιπροσωπεύει ακόμα και σήμερα τη δραστική απομάκρυνση από την πεπατημένη σχεδιαστική αεροπλάνων, φέρνοντας το εκκεντρικό και το παράλογο σε πρώτο πλάνο. Το Pogo απογειωνόταν πρώτα με τη μύτη, σαν πύραυλος δηλαδή, με τον ρότορά του να το ανασηκώνει κατακόρυφα στον αέρα. Στη συνέχεια σταθεροποιούταν στους αιθέρες και μπορούσε να πετάξει σαν συμβατικό αεροσκάφος και παρά το γεγονός ότι τα δοκιμαστικά του κρίθηκαν υπερεπιτυχημένα, ήταν το ανορθόδοξα πρωτοποριακό του σχεδιασμού του που έκανε τους υπευθύνους να το καθηλώσουν στο έδαφος…





Παρά το γεγονός ότι μιλάμε για παλιότερο design, ήταν τόσο σημαντικό -αν και ανώμαλο- άλμα προς τα εμπρός που παραμένει ακόμα και σήμερα αξιομνημόνευτο για όσα αντιπροσώπευσε στην αεροπορική ιστορία. Πρωτοδοκιμάστηκε το 1959 και έφτασε σε ύψος 100.000 ποδιών, με τις δύο πειραματικές αποστολές του να λογίζονται κανονικές διαστημικές πτήσεις! Στο πέρασμά του μάλιστα από την ατμόσφαιρα, το σε σχήμα πυραύλου Χ-15 έσπασε το φράγμα του ήχου κάπου 6 φορές. Ήταν μάλιστα καλυμμένο με κράμα νικελίου, από αυτά που βρήκε ο άνθρωπος στους φυσικούς μετεωρίτες, κάτι που απέτρεπε το γρηγορότερο αεροπλάνο όλων των εποχών να πιάνει φωτιά στις εσχατιές της ατμόσφαιρας. Το X-15 καθόρισε νέα στάνταρ σε όρους υψομέτρου, ταχύτητας και αντοχής, εγκαινιάζοντας μια νέα εποχή για την ιπτάμενη ανθρωπότητα…


Μπορεί στη Φύση το κλειδί να είναι η συμμετρία, οι γερμανοί σχεδιαστές του Β’ Παγκοσμίου όμως αποφάσισαν να αφήσουν τις φυσικές νόρμες κατά μέρος και να κάνουν τη διαφορά στο εν λόγω αναγνωριστικό και βομβαρδιστικό. Καταλήγοντας σε αυτό! Παρά το γεγονός ότι ήταν ασύμμετρο, το αεροπλάνο όχι μόνο εγκατέλειπε πανεύκολα το έδαφος αλλά έχει εμπνεύσει έκτοτε πολλά σπορ αεροπλάνα με αντίστοιχο σχεδιασμό…





Τι θα έπαιρνες αν διασταύρωνες αεροπλάνο και εξοχική κατοικία; Μα το Ca.60 φυσικά που σχεδιάστηκε με αυτό υπόψη! Με αστρονομικό βάρος στους 55 τόνους, η πλωτή πτητική μηχανή κατασκευάστηκε ως το πρώτο υπερατλαντικό αεροπλάνο στην ιστορία της αεροπορίας. Με σχεδιαστική αρχή ότι τα πολλά φτερά μπορούν να κάνουν τα πάντα να πετούν, το μοναδικό στα χρονικά αεροπλάνο μοστράριζε 9 φτερά. Και παρά το γεγονός ότι δεν είχε κανένα πρόβλημα στο να εγκαταλείψει το έδαφος, το Ca.60 συνετρίβη στην πρώτη του πτήση, αφού άγγιξε ύψος 60 ποδιών. Ο Caproni είχε μάλιστα σκοπό να το επισκευάσει, αλλά τα συντρίμμια κάηκαν λίγο αργότερα…


newsbeast
Blog Widget by LinkWithin

Γράψε ένα σχόλιο

© 2005-2013 DigitalNews. All rights reserved.